Anima - Animasal Albüm İnceleme


Şehirli, melankolik, entelektüel… Kolektif bir alternatif müzik albümü: Animasal.


Hem Türk alternatif müzik sahnesi hem de benim için çok özel bir albüm. Caz vokal etkisi taşıyan kolektif yapısıyla Animasal, aynı zamanda Ceylan Ertem ile ilk tanışmamızı simgeliyor.

Şehirli insanın yalnızlığı, melankoli ve kırgın sözler; caz armonileri ve tamamen özgün, özgür bir müzik diliyle birleşerek albümü benzersiz kılıyor.


Albümün Atmosferi

Önce albümün genel atmosferinden bahsetmek isterim. Albümde vokaller tabii ki Ceylan Ertem’e ait. Davulda ilerleyen yıllarda Türk caz sahnesinde farklı projelerde de karşımıza çıkan Ekin Cengizkan, basta Murat Çopur ve gitar-mızıkada Tunçay Korkmaz ile grup tamamlanıyor.

Anima’nın ilk ve tek albümü olan Animasal, kısa bir yolculuğun ardından grubun dağılmasıyla son bulmuş olsa da geriye dinlemesi her zaman keyifli, zamansız bir kayıt bırakıyor.


Albümün Parça Listesi

Fa Minör Mızıka
Yağmurla Gelen
Yolgezer
El Kadar Bir Kız
Kızılderili Ruhu
Joker
Heidi
Bilmece
Kuklalar
Elveda
Saygıdeğer Düşman
Sona İki Kala
Bana Sorma
Son Şarkı


Öne Çıkan Şarkılar ve Yorumlarım

Albüm çıktığından beri defalarca dinlediğim için aslında her şarkı benim için ayrı bir favori. Ama özellikle paylaşmak istediklerim şöyle:

Yağmurla Gelen — Terk edilmiş bir kadının hikâyesi gibi görünse de aslında albümün genel temasını ve atmosferini çok iyi temsil ediyor. Şarkının sonunda geçmişin geride bırakılması ve hayatın yeniden başlaması hissi çok güçlü.



Yolgezer ve El Kadar Bir Kız — Metropol içinde küçülen insanı, rutin hayatın içinde sıkışmışlığı anlatıyor. Şehir yaşamının ağırlığı bu iki parçada çok net hissediliyor.



Heidi — Albümün tam ortasında yer alıyor ve melankoliden daha yumuşak, daha umutlu bir tona geçişin ilk işareti gibi.

Ve son olarak…

Elveda — Tiyatral anlatımıyla albümün en çarpıcı anlarından biri. Sanki küçük bir müzikal ya da oda operası izliyormuş hissi yaratıyor.




Son not

Animasal, sadece bir albüm değil; bir ruh hâli. İstanbul’un kalabalığında kaybolmuş bir akşam yürüyüşü gibi — hem yalnız hem de kendine yakın. Ceylan Ertem’in solo kariyerinde daha sonra duyacağımız duygusal derinliğin ilk izlerini taşıyan bu kayıt, Türk alternatif müzik tarihinde özel bir yerde duruyor. Aradan yıllar geçse de her dinleyişte başka bir detay yakalanıyor ve albüm hâlâ aynı samimiyetle konuşmaya devam ediyor.





#Animasal #CeylanErtem #AnimasalAlbüm #TürkAlternatifMüzik #TürkIndie #TürkCaz #Albümİncelemesi #MüzikBlogu #TürkMüziği #AlternatifMüzik #IndieTurkey #TurkishMusic# AlbumReview #IndieAlbum #ConceptAlbum #TürkMüzikTarihi #BabylonScene #MelankolikMüzik #ŞehirliMüzik #TürkIndieSahnesi #MüzikYazısı #DinlemeÖnerisi #NowPlaying #MusicReview #TurkishIndie


Yorum Gönder

0 Yorumlar